Het niets dat alles is
In het Taoïsme heeft me altijd aangesproken dat in veel verhalen het ego wordt teruggebracht tot ‘niets’. ‘Een verlichte koning ordent de wereld, maar zijn naam wordt nooit vermeld.
Hij vestigt zich in het ondoorgrondelijke om daar te verblijven waar niets is.’
Hoe komen we ertoe, dat wie wij wezenlijk zijn, zich in het Hart openbaart?
Wat is de rol van het denken en de rede daarbij?
Een Meester zei dat er met het verstand geen weg is naar wie wij wezenlijk zijn, anders dan het verstand naar binnen te keren en het in het wezenlijke te laten verzinken.
Een spiegel voor elkaar: Als wij beiden laten zien wat raakt zonder sporen van verwijtonze harten sluiten niet dan… verstomt de tijd.
Dat ik mij in mijn columns laat inspireren door verschillende stromingen, komt omdat ik mij al lang met meerdere levensbeschouwingen verbonden voel. Mijn praktijk kent ook niet één logo, maar drie. Zie afbeelding. Dat heeft een bijzondere achtergrond.
